Skip to main content
فهرست مقالات

نگاهی به ترجمه صناعتین

نویسنده:

ISC (18 صفحه - از 410 تا 427)

کلید واژه های ماشینی : صناعتین، ترجمه، ابوهلال، بلاغت، کلام، عربی، معانی، نثر، شعر، شاعر

خلاصه ماشینی:

"» (صناعتین، ص 559) و در مقابل، همان گونه که شروع با کلام نیکو می‌تواند سلاست و شیوایی در بیان ایجاد کند، شروع با کلماتی که به نحوی خبر از بدی، اندوه و شکست داشته باشد ـ در باور عمومی دوره حیات ابوهلال ـ می‌تواند به بروز بدی و اندوه و شکست منجر شود: گفته‌اند برای شاعر، سزاوار است در اشعار خود و افتتاح گفته‌های خود از کلماتی که به آن فال بد و مرغوا4 زده می‌شود احتراز نماید و همچنین از کلام و مخاطبه‌ای که در مورد مفارقت و دوری دست و وصف خانه‌های بیابانی و تفرقه شدن دوستان مؤلف و خبر مرگ جوان و ذم زمانه مخصوصا در قصایدی که متضمن مدح و تهنیت است، [و آنچه] آن را در مراثی استعمال می‌کنند و وصف حادثه بزرگ دوری نماید زیرا وقتی کلام بر این مثال بنا شود، شنونده از آن فال بد و مرغوا می‌زند، هر چند شنونده می‌دانسته که شاعر عینا خود را مخاطب ساخته، نه ممدوح را. در چنین متنی، بلاتکلیف نماندن خواننده در برابر متنی که گره دستوری دارد، از ارج کار می‌کاهد: «چهارمین مختصات آن، سبک و روش خاصی است که در فنون نگارش و سلامت و روانی مطالب و عبارات آن به کار رفته است و شاید بتوان گفت خود عبارات کتاب، گویای بلاغت و فصاحت و بدیع است!» (معیار البلاغه، ص ج) چهارمین مختصات؟ چهارمین مختصات؟ چهارمین مختصه؟ کدام یک؟ اما درباره «آله» که به گفته مترجم محترم (معیار البلاغه، ص ط) تیمنا در صلوات بر رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله اضافه گردیده یا در خصوص هر تصرف ضرور دیگر از این قبیل، درست آن بوده است که از علامت [ ] استفاده می‌کردند تا اصالت متن و امانت ترجمه محفوظ بماند."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.