Skip to main content
فهرست مقالات

گذری در شالی زارهای گیلان

نویسنده:

(7 صفحه - از 39 تا 45)

کلید واژه های ماشینی : برنج ، آب ، مزرعه ، برنجی ، ساقه‌های ، شالی زارهای گیلان ، شلتوک ، زمین ، درز ، دانه

خلاصه ماشینی:

"ده روز پس از وجین نخستین، مجددا به مزرعه میروند و بار دیگر علفهای هرز را از کنار ساقه ها جدا میکنند و دور میریزند، این عمل «دوباره» نام دارد. ساقه های برنج که به زردی گرائید، برزگران «داره Dare » (داس) در دست به مزارع روی میآورند (طرح شمارة 3) برزگر در حالیکه دستمالی برسر بسته و چکمه ای بلند به پا کرده است خود را از آب و آفتاب مصون نگه میدارد و در مزرعه خم و راست میشود و ساقه ها را «مشته، مشته Moste » (باندازه ی یک مشت) میبرد و با ساقه ای ته «مشته» را میبندد و روی «اشکل Eskel »1 قرار میدهد. سابقا هر پنجاه «درز» را روی چوبی که «خرک» نامیده میشد در اتاق گرمی قرار میدادند و در آن اتاق هیزم آتش میزدند وبمدت پانزده تا بیست روز دود میکردند تا ساقه ها خشک شود و خرمن بآسانی صورت گیرد، اما امروز خشک کردن «درز» ها بآن صورت کمتر متداول است واغلب با موتورهای جدید همه ی این کارها را انجام میدهند. این بار دیگر دانه ها با کمی باد دادن از سبوس جدا میشود و برنج را از «آبدنگ» بخانه _____________________________ 1 – اشکل Eskel ، باقیمانده ی ساقه ها را گویند که در مزرعه – پس از درو – بجای میماند. رسم بر این است که چند روز قبل از درو، شبی زنها در خانه اجتماع میکند و از ساقه های کلش طنابهائی می بافند تا در روزهای درو مورد استفاده قرار گیرد."

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.