Skip to main content
فهرست مقالات

بازخوانی تمایزات قاعدۀ فقهی و قاعدۀ اصولی در اصول امامیه و اهل‌سنت

نویسنده:

علمی-پژوهشی (حوزه علمیه)/ISC (26 صفحه - از 125 تا 150)

اندیشوران امامیه و اهلِ‌سنت تمایزاتی میان قاعدۀ فقهی و قاعدۀ اصولی ارائه نموده‌اند. در نوشتار پیشِ‌رو، این تمایزات تا پانزده مورد برشمرده و با روش توصیفی ـ تحلیلی تبیین و ارزیابی شده‌اند. برایند این ارزیابی این است که وجود دو ویژگی در قواعد فقهی، آنها را از قواعد اصولی متمایز می‌کند: یکم. قواعد اصولی یا در طریق «استنباط» قرار می‌گیرند یا مجتهد پس از فحص و ناامیدی از دستیابی به دلیل و حجت بر حکم شرعی، به آنها در مقام عمل تمسک می‌نماید؛ دوم. قواعد اصولی برای مسائل فقهی جنبۀ آلیت دارند.

ذکر مفکرو الإمامیة وأهل فروقا بین القاعدة الفقهیة والقاعدة الأصولیة. والمقال الحالی یقدم خمسة عشر موردا من موارد هذه الفروق. میینا ومقیما إیاها بالأسلوب الوصفی التحلیلی. والذی یقدمه المقال کحصیلة لهذا التقییم هو وجود خاصیتین فی القواعد الفقهیة هما اللتان تمیزاها عن القواعد الأصولیة. أولاهما هی أن القواعد الأصولیة إما أن تقع فی طریق(الاستتباط). أو أن المجتهد یتمشیک بها فی مقام العمل بعد قیامه بالفحص ویأسه عن العثور علی الدلیل والحجة للحکم الشرعی: والخاصیة الثانیة هی امتیاز القواعد الأصولیة بالناحیة الألیة بالنسبة للمسائل الفقهیة.

Imamiyyah and Sunni jurists have differentiated between the jurisprudential rule and the rule of Usul. In the following paper، there are up to fifteen distinctions and they are explained and evaluated by a descriptive-analytical method. The result of this evaluation is that the existence of two features in the jurisprudential rules distinguishes them from the rules of Usul. First، the rules of Usul are used either in inference or the Mujtahid resorts to them in practice after doing the research or being disappointed in the achievement of the reason and proof for religious ruling. Second، the rules of Usul for jurisprudential issues are used as a tool.


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.