Abstract:
تحقیقات گستردهای در زمینه ارزیابی معلم، همسالان و خودارزیابی از نظر پایایی و روایی، استفاده از روبیکها، اجرای این نوع ارزیابیها در محیطهای مختلف دانشگاهی، تأثیر متغیرهای جمعیتشناختی در این ارزیابیها و مزایای این ارزیابیها صورت گرفته است. با این حال، تأثیر این ارزیابیها بر یادگیری بعدی به ندرت مورد بررسی قرار گرفته است. برای پر کردن این خلاء، این مطالعه با هدف بررسی اثرات این نوع ارزیابیها بر یادگیری بعدی که توسط نمرات امتحان نهایی دانشجویان اثبات میشود، انجام شد. دو کلاس کامل انتخاب شدند و ارزیابیهای معلم، همسالان و خودارزیابی در یک کلاس زبان انگلیسی عمومی به کار گرفته شد. نمرات بهدستآمده در ارائههای شفاهی دانشجویان، همبستگی آماری معناداری را بین نمرات اعطایی معلم و نمرات امتحان نهایی مهارت زبان انگلیسی عمومی به عنوان یک دوره نشان داد. نمرات اعطایی همسالان نیز میتوانست نمرات امتحان نهایی را پیشبینی کند، اگرچه نه به خوبی نمرات اعطایی معلم. خودارزیابی نتوانست همبستگی معناداری با نمرات امتحان نهایی و ارزیابیهای معلم/همسالان داشته باشد. دلایل این یافتهها در ادامه مقاله مورد بحث قرار گرفته است.
Machine summary:
علیرغم تمام بحث ها در مورد اینکه آیا ارزیابی همسالان و خودارزیابی می تواند در مقایسه با ارزیابی حرفه ای دقیق باشد یا خیر، و اینکه نمرات اعطاشده توسط همسالان و خودارزیابی تا چه حد ممکن است با نمرات اعطاشده توسط معلم همبستگی داشته باشد (Kwan & Leung 1996; Grez, Valcke, & Roozen, 2012; Rian, Hinkelman, & Cotter, 2015; Diab, 2016)، تا به امروز هیچ مطالعه ای برای بررسی پتانسیل نمرات اعطاشده توسط دانشجو جهت پیش بینی عملکرد زبانی بعدی آنها انجام نشده است.
در مطالعه حاضر، تمرکز اصلی پژوهشگران بر ارزیابی تکوینی است که از روبیک ها برای ارتقای یادگیری دانش آموزان در نتیجه بازتاب بهبود یافته بر کار خود یا همسال استفاده می کند (Andrade & Valtcheva, 2009; Panadero, Alonso-Tapia, & Reche, 2013; Sadler & Good, 2006).
از آنجایی که نقش ارزیابی به عنوان یک نیروی محرکه به سمت یادگیری به طور گسترده شناخته شده است (Boud, 1990; Lamprianou & Athanasou, 2009)، و تاثیر قابل توجه آن بر توجه و تمرکز یادگیرندگان توسط پژوهشگران مختلف مورد تاکید قرار گرفته است (Dochy, Gijbels, & Segers, 2006)، شناخت اهمیت ارزیابی یادگیری و ارزیابی برای یادگیری، ارزیابی جمعی و تکوینی به ترتیب، دغدغه اصلی در مطالعاتی بوده اند که در سال های اخیر با هدف اصلاحات در آموزش عالی انجام شده اند.
در مطالعاتی که ارزیابی همسالان و خود ارزیابی عملکرد شفاهی را در دانشگاه های L1 ترکیب می کنند، رتبه بندی های دانشجویان و رتبه بندی های معلم/حرفه ای هم نشان دهنده عدم توافق (De Grez, Valcke, & Roozen, 2012; Suñol, Arbat, Pujol, Feliu, Fraguell, & Planas-Lladó, 2016) و هم نشان دهنده توافق (Lanning, Brickhouse, Gunsolley, Ranson, & Willett, 2011s) بودند.
(
, 
, 
)
